|
Pesnik, glumac, pevač, kompozitor, korepetitor, gitarista... Mnogo raznovrsnih umetničkih sklonosti i talenata u jednoj razbarušenoj pojavi. Rečju – renesansni čovek. Nasmejan, raspoložen, hiperaktivan, blag i zarazan. Sa tendencijom da svoju umetničku epidemiju stalno prenosi i širi.
Stotine osnovaca i srednjoškolaca pripremao je za takmičenje u recitovanju. Nova Varoš nije imala i nema stručnijeg i sposobnijeg predagoga iz oblasti scenskog govora od Ivice Stojanovića. Dva njegova učenika, Ilija Obućina i Ervin Hadžimurtezić postali su državni prvaci u recitovanju. Nekoliko maturanata je pripremao za prijemni ispit na FDU. Ervin Hadžimurtezić je postao prvi novovaroški diplomirani glumac, a Hana Peterski je upisala i završila lutkarsku akademiju.
Sa učenicima Gimnazije „Pivo Karamatijević“ realizovao je dva teatarska projekta - predstave „Lavirint“ i „Među javom i međ snom“, koje su imale zapažene nastupe na Festivalu gimnazijskih scena u Kragujevcu. U gotovo svim predstavama za decu u Novoj Varoši bio je saradnik za scenski pokret i govor, korepetitor, motivator i pomiritelj. Koreditelj je predstave „Ma šta mi reče“. Ivica Stojanović je realizovao Svetosavske akademije i program za razne druge proslave, izložbe i jubileje Opštine, škole i Doma kulture. |
|
Postavio je na scenu, što samostalno, što sa kolegama, desetak promocija knjiga zavičajnih autora, mahom đaka: tri zbirke poezije Filipa Aničića, najmlađeg člana UKS, zbirke poezije učenica Suzane Vujović i Jelene Baković, novovaroških pesnika Vladimira Dulanović i Vlastimira Ćirovića, kao i promocije tri knjige pesnikinje Gordane Boranijašević. U svim promocijama stihove su govorili učenici osnovne i srednjih škola. Poseban kuriozitet vezan za ove promocije je da je tom prilikom Ivica komponovao muziku na stihove pomenutih pesnika, koje je na sceni izvodio ansambl „ Pro bona letitia “, sastavljen od srednjoškolaca, čiji je Ivica osnivač i umetnički rukovodilac. Ivica je koautor književnih večeri posvećenih pesnicima Paunu Petronijeviću i Bratislavu Milanoviću.
Scensko – muzički spektakl na poeziju Filipa Aničića prikazan je na sceni Pozorišta „Boško Buha“ u okviru Dana tog pozorišta i proslave 50 godina rada poznatog književnika Ljubivoja Ršumovića. Na poeziju istog pesnika, iz njegove najnovije knjige, Ivica Stojanović je pripremio muzičko – scenski performans sa đacima novovaroških škola, koji je prezentovan u Pres centru u Beogradu. Scensko – muzički program posvećen jubileju Puškina prikazan je u Ruskom domu u Beogradu.
U posebnom sećanju Novovarošanima ostaje scenski resital „Što te ne ima“, na stihove i drame Alekse Šantića, u kom su jedni pored drugih zaigrali stari lokalni glumci i deca. Znajući čoveka, intimno mislim da je najsrećniji bio kada je kao glumac na sceni lokalnog pozorišta zaigrao barabar sa nekoliko svojih đaka. A možda je najveći uspeh Ivice Stojanovića u tome što su stotine klinaca, koji prođoše njegov umetnički „licej“, postali ljudi koji će uvek voleti stih, teatar i muziku i biti redovni posetioci pozorišta, galerija, koncerata, biblioteke, kulturni i vaspitani ljudi. Neizlečivo! Kao i na premijeri predstave na pomolu 2010. godine, „Kad umire glumac“, u režiji Ivice Stojanovića, kada je sala biblioteke bila tesna da primi desetine sada već studenata, koji dođoše da pogledaju delo svog omiljenog profesora. |
